εγγραφή: δημοσιεύσεις | σχόλια

ΗΤΑΝΕ ΜΙΑ ΠΑΛΙΑ ΦΡΕΓΑΤΑ

ΗΤΑΝΕ ΜΙΑ ΠΑΛΙΑ ΦΡΕΓΑΤΑ
ΗΤΑΝΕ ΜΙΑ ΠΑΛΙΑ ΦΡΕΓΑΤΑ

Και τότε ρίξανε τον κλήρο

γιατί χαθήκαν οι τροφές…
Πλοίο στη μέση του πελάγους,
σκαρί παλιό με ξύλο φίνο!
Ο ένας κοίταζε τον άλλον
με μόνη σκέψη την τροφή.
Ένας ταξιδεμένος ναύτης 
με βλέμμα που μασάει αλμύρα,
ήλιους, φουρτούνες και βροχές,
με κόκκινη ψυχή φωνάζει:
Όταν τελειώσουν όλοι οι κλήροι,
θα μείνει ένας, πια χορτάτος!
Αυτός μες την παλιά φρεγάτα
πόσον καιρό μπορεί να ζει;
Όταν ο ένας τρώει τον άλλον
τότε υπάρχει άγριο τέλος
-όπως στο παιδικό τραγούδι-
κι αυτός ο “τυχερός” και μόνος
μάλλον θα φάει το σκαρί…
                           Ευδοκία Πατσιλινάκου
Print Friendly, PDF & Email